تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ١٥٠

پيوست 2 [ فرهنگ واژگان ] *

زنا .

فراخكار : دولتمند . فراخ‌روزى . پرنعمت .

فرخج : زشت . نازيبا . كريه . ناخوش .

فرشتوك : پرنده‌يى كه آن را « پرستو » نيز ميخوانند .

فرشتهء كرّوبى : ملائكهء مقرّب درگاه الهى .

فقاع : مويز آب . شراب خام ( از جو ) . آبجو .

فنك : گونه‌يى روباه كوچك‌اندام با پوست قرمز كه از پوستش بالاپوش فرآهم ميآورند .

فوطه : لنگ . پارچه‌يى ظريف كه به جاى شلوار به دور كمر وكفل پيچند .

قارورة : ظرفى از شيشه به شكل مثانه كه در آن بول كنند .

قاهر : چيره . غالب . قهركننده .

قبض : واحدى به اندازهء يك پنجهء دست . چوب گرده‌دار .

قبّه : برآمدگى به شكل دايره . هر برآمدگى گنبدى شكل . گنبد .

قحف : كاسهء سر آدمي .

قردوانى : بافتنيى منسوب به قردوان . كسان أهل قردوان را نيز قردوانى مينامند .

قرطه : آويز كه براي زينت از گوش يا گردن آويزند .

قرعه : ظرف . توشه‌دان . انبان . هر ظرف به شكل كدو تنبل .

قرفه : درختى كه آن را دارچينى نيز نامند .

قرنفل : گلى كه آن را ميخك نيز نامند .

قزّ : ابريشم خام . گونهء پست ابريشم .

2 قىشا : نام درختى كه به شب ميدرخشد . به نظر ميرسد كه اين اسم « قشىسا » يا « كشىسا » به معنى همانند پوست مار درخشان باشد كه صفت جايگزين موصوف شده است .

قشور : دارويى كه زنان براي روشن كردن رنگ پوست به روى مالند .

قصب : هر نباتى كه ميان ساق أو تهى باشد .

نى ؛ گونه‌يى جامه كه از كتان يا كتان وابريشم دوزند .

قضيب : شاخ درخت . نى .

قميص : پيرهن وتنپوش از پارچهء پنبه‌يى .

قوصره : زنبيل . سبد .

كاردو : شكوفهء نخستين نخل ( : درخت خرما ) كه ميوهء نخل از ميان آن در ميآيد .

كاشم : گياهى است كوهى وجنگلى كه ميوه‌اش بويى نسبة خوش دارد وبه عنوان يك دارو مصرف ميشود . گونه‌يى از انجدان .

كأمه : هرگونه گياه ( خاصّه علفى ) بدبو .

كاهن : متصدّى أمور بتكده . ساحر . غيبگو .

كبريت : گوگرد كه غالبا همراه دود از دهانه يا منافذ كوههاى آتشفشان متصاعد ميشود .

چوبهاى باريك ونسبة بلند كه نوك آنها به گوگرد آغشته است وبراي افروختن آتش به كار ميرود .

كپى : بوزينه . ميمون . شادى .

كتان باريك : پارچهء كتان ( نخى ) نازك‌بافت .

كحلى : سرمه‌يى رنگ . به رنگ سياه .