تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ١٤٩

پيوست 2 [ فرهنگ واژگان ] *

ضياع : زمين وآب ودرخت رويهم . قريه .

آبادي . عقار .

طاس : كاسه وپيالهء فلزّى كه در آن چيزى آشامند .

طبله : صندوقچه وسبد محكم بافته كه در آن ادويه‌هاى بويناك نهند .

طرّار : دزد . كيسه‌بر .

طلحت : گياهى با ساقه‌يى نازك ورونده كه گونه‌يى از آن را اقاقيا گويند .

طلق : پنبهء كوهى . پنبهء نسوز .

طنبور : گونه‌يى ساز زهى .

طوّاف : دوره‌گرد . آنكه به جهت شغل در شهرها وكويها گردد .

طوبى : نام درختى است در بهشت .

طونايا : چنانكه در متن آمده نام درخت انجير است . در عربى « تين » به معنى انجير است .

ظرايف : خوش‌طبعى ، سبكروحى . مزاح .

ظريف : ( آدمي ) سبكروح . خوش‌طبع .

خوشروى . خوش‌پوش . ( شئ ) دست ساخت هنرى . دست ساخت نازكارى شده .

عاقّ والدين : سركش ونافرمان نسبت به والدين . نفرين‌شدهء پدر ومادر .

عزايم : افسونها . وردها . آنچه براي احضار جنّيان وپريان خوانند .

عزيمت : افسون . ورد . تعويذ .

عسلى : آب نيشكر خشك‌شده .

عفن : گنديده . تباه شده . متعفّن . بدبو .

عقار : به معنى ضياع است .

عقعق : پرنده‌يى همچون كلاغ كه صدايش « عق‌عق » به گوش ميرسد .

علّيين : جايى در آسمان هفتم .

عمل خسيس : شغل پست . شغل بىارزش .

شغل بىاهميّت .

عمود : گرز . گونه‌يى سلاح با دسته‌يى كه سر آن دسته برآمده وسخت باشد . شاهين ترازو .

عنّاب : ميوهء درختى است شبيه به درخت سدر ، همانند سنجد ، كمي شيرين ، با رنگى سرخ تيره .

غايط : رودگانى آدمي .

غل : طوق . زنجير . گردنبند .

غليظ : ستبر . سفت . درشت .

غليظ طبع : درشت‌خو . سنگدل . بيرحم .

سخت‌خشم .

غمّاز : آنكه بسيار غمز كند .

غمز كردن : سخنچينى كردن . نمّامى كردن .

تهمت زدن . چغلى كردن .

فاجر : تبهكار . زناكار .

فاخته : پرنده‌يى خاكسترىرنگ با طوقى سياه‌رنگ در گردن وسخت ديرآشنا . آن را « كوكو » نيز مينامند .

فاسق : به معنى فاجر است .

فاضل آمدن : بيشتر شدن . افزون شدن . زيادة آمدن .

فجاء : ناگهانى . مرگ به علّت سكته .

فجور : تبهكارى . فسق . رويگردانى از صلاح .