تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ١٤٨

پيوست 2 [ فرهنگ واژگان ] *

1 نشانه‌يى سنگ بپراند .

سنگ مردم : ؟ .

سوخته‌دان : مجمر . منقل . ظرفى كه در آن آتش سوزند .

سيكى : شرابى كه آن را بجوشانند تا ثلث آن باقي بماند .

سيماب : جيوه .

سيمكشان : آنان كه به صنعت مفتول‌سازى از فلز ميپردازند .

شاقلانى : منسوب به « شاقلا » ، چنانكه أجداد أبو إسحاق إبراهيم بن حمدان را نيز « شاقلانى » ميناميدند .

شاهتره : گياهى ( سبزيى ) با طعم نسبة تند .

شاهسفرم : گياهى است خوشبو . گونه‌يى ريحان .

شبپرك : پرنده‌يى كه اكنون آن را خفّاش مينامند .

شبه : سنگ سياه برّاق كه از آن به عنوان نگين انگشترى ونيز نگين ساير زيورآلات استفاده ميكنند .

شفنين : گونه‌يى از كبوتر . قمري .

شقاوت : بدبختى . نكبت . پريشانى .

شقّه : شاخه . گونه‌يى سلاح .

شقّه : پارچه وجامهء پاره شده وبه درازا از هم دريده شده .

شكر شامي : چنانكه در متن آمده نام گونه‌يى نيشكر است .

شمامه : هرچيز كه به شامّه خوش آيد . هرچيز كه بوى خوش بدهد . گويچه‌يى فرآهم آمده از چند گونه عطر وادويه كه در پارچه‌يى پيچيده ودر دست گيرند وبويند .

شوخگن : پليد . چركين . كثيف . به شوخ آلوده .

شوره : ماده‌يى سفيد ومتبلور همچون نمك كه در صنعت دبّاغى كاربرد دارد .

شوم‌پى : نحس . بدقدم .

شيار كردن : شخم زدن زمين به جهت آماده كردن آن براي تخم پاشيدن وزراعت كردن .

شيّر : شتران . خيل همهء چارپايان .

شيراوژن : شيرافگن . دلير . شجاع .

صراحى : ظرفى از شيشه يا بلور با گردنى تنگ ودراز كه به تخصيص در آن شراب به مجلس آورند .

صره : كيسه‌يى كه از آن براي گذاشتن سكّه استفاده ميشد .

صفارات : صداهايى كه جادوگران وشعبده‌بازان از داخل ظروف شعبده‌بازى برميانگيزند .

صلب : سخت . محكم . صفت .

صنار : قبضهء شمشير ودستگيرهء سپر .

صنّاعان : صنعتگران .

صندل : درختى به بزرگى درخت گردو با چوبى خوشبوى وديرپا .

صنعت خسيس : شغل وحرفه وصنعت سبكمايه وپست .

صوف : پشم گوسفند وپارچه‌يى كه از پشم گوسفند بافند .

ضايع : تلف . تباه . مهمل .