تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ٢

پيشگفتار

« امشَو دَرِ بهشتِ خُدا وايَه پندَرى * ماهِر عَرُس مِنَن شُوِ آرايَه پندَرِى

أو زُهره گَه مِگِى خَطِرَى ماهِرَه مِخَه * واز مُوشتِرى زُهره خَطِر خوايَه پندَرِى

ماهِ تِموم ، يوسفَ وزُهره كنج ابر * از پُوشتِ پَرده چِشمِ زليخايَه پندَرِى

چُخدِ صُحب ، رُوىِ چَمن وا ونيمه‌وا * سيصدهزار نَرگسِ شهلايَه پندَرِى

اى بُرّ زروِرَق كه بِزِى چُخدِ آسمون * چِسبُندَه آن ، بِرِى خَطِرِ مايَه پندَرِى

چِسبُندَه قُشدِلِى به كَغِذ باذِش آسمون * وَز كهكشونش دُنبَلَه پيدايَه پندَرِى

سه خواهرون كشيده به پيشِ جَدى قطار * سه چوچه دُنبَلَه سرِ بابايَه پندَرِى

گُسبَندِ گَرنِگا به فِلك ، چهره با گُذَل * ميدونِ شاخِ جَنگى ودعوايَه پندَرِى

جوزا گيرفتَه گوُرَنَه افتاده پوُشتِ گوُ * بومبِ فِلك مثالِ لُمبَرِ جوزايَه پندَرِى

أو شيرِ گَرنِگا مِخَه گُندُم چرا كِنَه * نزديكِ خوشه وِستَدَه ، چاروايَه پندَرِى

عقرب نشسته پوُشتِ ترازوىِ ظالمي * يا چالدار وشاطر ونونوايَه پندَرِى

نيمسب ، نِصبِ تَن ادِمَه‌ى تيركمون به دست * نِصبِ ديگَش به عَسب مُعينايَه پندَرِى

أو بوُز غَلَرنِگا ، مِزِنَه وَر به پيشِ چا * از توشنِگىُّ و ، دُل به تَهِ چايَه پندَرِى

ما هي به بُوز مِگَه كه اگر أو مِخَى بُدُم * بوُز پوُز مِگِردَنَه كه اوِت لايَه پندَرِى

اى خيمگاىِ شوبَزِىَ واى عَرُسچه‌هاش * حُكمِ عَرُسچه‌هاىِ مُقِوّايَه پندَرِى

. . . »

محمّد تقى بهار ( ملك الشّعراء )