كهكشانها در قرآن ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٠
معاني لغات آيات فوق
13 - ( جواب بده ) آن روز روزى است كه آنها به آتش سوزانده مىشوند ؛ 14 - بچشيد ( نتيجة ) فتنه‌گريهايتان را ، اين همان ( يوم الديني ) است كه به آن شتاب مىكرديد .
معاني لغات آيات فوق
معاني لغات آيات فوق
نخستين واژه « ذرّ » است كه به بررسى معناى آن مىپردازيم :
1 - در قاموس قرآن آمده است : « ذرّ » اجزاء بسيار ريز غبار است كه در شعاع آفتاب ديده مىشود وذرّه مفرد آن است .
2 - در مجمع البيان نيز آمده است : مورچه‌هاى بسيار ريز كه پاهاى آنها به سختى ديده مىشود را هم ذرّه واجزاى غبار را به قول نسبت مىدهد .
3 - در قاموس قرآن به نقل از كشّاف واژه‌هاى ذرّ ، ذرو وذرء را نظير هم دانسته است .
4 - قاموس قرآن از قول مجمع البيان مىفرمايد : ذرّيه ، نسل ، وولد ، نظير يكديگرند ودر أصل آن چهار مذهب است - ذرّ - ذرء - ذرو - وذرارى واما كلمه ذرء به معنى آفريدن هم هست - طبرسى در مجمع البيان در ذيل آيهء 136 سورهء انعام مىفرمايد :
آفريدن بر وجه اختراع است وأصل آن به معنى ظهور است .
5 - راغب در مفردات مىگويد : ذرء آن است كه خدا آفريده خود را آشكار كند .
قاموس وصحاح آن را خلقت تكثير گفته‌اند . « 1 » اما لغت « ذرو » پراكندن وپاشيدن هم معنى شده چنانكه در آية 45 سوره كهف آمده است : « فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ » يعنى برگها ونباتاتى كه خشكيده وشكسته شدند ، بادها ذرّات آن را پراكنده مىكنند .
( 1 ) مانند - از برخورد دو عنصر عنصر ديگرى به وجود مىآيد وبدين طريق تكثير وبه انبوه مىرسد .