إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨

[ باب هفتم كوتاهى آرزو ]

او را بچه چيز نزديك مىكند .

3 - اى كسى كه آرزوهاى خويش را رها كرده اى پيش از آرزوهاى تو مرگهاست .

4 - چقدر دنيا در ميان ما تازه و كهنه كرد چقدر گرفتار كرد و فريب داد .

و حضرت حسين بن علي عليه السّلام فرمود : اى پسر آدم همانا تو مانند روزگارى هر روزى كه بر تو بگذرد قسمتى از تو كاسته و كم گردد ، و به مردى گفتند حال تو چطور است ؟ گفت : به خدا سوگند شب را صبح كردم در بىخبرى از مرگ با گناهانى كه دور مرا گرفته و مرگى كه بسوى من در شتاب است و بر وحشتى كه نميدانم بچه سختى و مشقتى مرا مىاندازد بنا بر اين از من بدتر و خطرش بزرگتر كيست ؟ بعد گريه كرد ، ابو العتاهيه وارد شد بر ابى نواس در مرض فوتش پرسيد نفس خود را چگونه يافتى و خود را چطور مىبينى ؟ ابى نواس اين شعر را خواند :

رب في الفنى سفلا و علوا

و ارانى اموت عضوا فعضوا

ذهبت حدّتى بطاعة نفسى

فذكرت طاعة الله نضوا

ليس من ساعة مضت بى الَّا

نقضتنى بمرّها جزءا

قد أسأت كلّ الاسائة فاللهم

صفحا عنّا و عفوا عفوا

1 - پيرى خيلى مرا پائين و بالا انداخت و مىنمايد مرگ مرا كه روح من عضوى پس از عضوى ترك مىنمايد بدن را .

2 - كوشش و سعى من در پيرى نفسم مصرف شد پس در حالت ضعف و ناتوانى به ياد اطاعت پروردگار افتادم .