إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٨٦

باب ششم در ترسيدن و بيمناك شدن از كتاب خداست

پس از دنيا توشه برگيريد در همين دنيا چيزى را كه در قيامت شما را نجات دهد .

ميگويد بندهء نيازمند برحمت خدا ( حسن فرزند محمّد ديلمى ) كه خدا او را به رحمتش بپوشاند كه همانا اين كلام از آن حضرت پنديست بزرگ و مهم است فائدهء آن ، گفتاريست رسا اگر سخنى باشد كه از آن پند و اندرز گرفته شود همين سخن علي عليه السّلام در اين زمينه كافى است ريشه كنكنندهء آرزوهاست .

و اثر گذارندهء نور پند و اندرز است و به خدا گردنهاى انديشمندان در اين سخن كشيده مىشود و آنان را بسوى زهد و پارسائى ميبرد و اين سخن مردم را مجبور به كارهاى آخرت مىكند پس اى خردمندان اندرز بگيريد ، انديشه كنيد ، ديدگان را به معنىهاى اين سخنان بينا كنيد .

و در خطبهء ديگر كه آن خطبه هم مانند همين است فرموده :

به دنيا مانند نگاه پارسايانى كه دورى از آن كرده‌اند نگاه كنيد زيرا كه به خدا سوگند دنيا به زودى ساكنانش را نابود مىكند و صاحبان نعمت را غمگين و افسرده خاطر ميسازد آنچه كه از دست انسان گرفته شده برنميگردد و از آيندهء دنيا خبر ندارد بايد انتظار داشت كه شادمانى دنيا آميختهء به غمهاست نيرو و قدرت مردان دنيا به سستى و ناتوانى ميرسد .

پس فريب ندهد شما را زيادى آنچه كه شما را به شگفت مىآورد بواسطه ى كمى آنچه كه همراه شماست از دارائى دنيا ، خداى بيامرزد آن كس را كه انديشه كند و پند بگيرد و بينا باشد ،