إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٤

باب پنجم ترك دنيا

و كذا الايام من عاداتها

انها مفسدة ما اصلحت

1 - چه بسا تند بادهائى كه براى پراكندگى مردم وزيد كه بعد از آن نه جاى درنگ و زندگى و نه جاى ماندن بود 2 - روزگار در گردشش چنين است كه گامى مىلغزد و گامى استوار است .

3 - و همچنين از عادتهاى روز و شب است كه آن روز و شب تباه مىكند نه اصلاح .

و ديگر گفته

لا تحرصنّ علي الدنيا و ما فيها

و احزن علي صالح لم يكتسب فيها

و اذكر ذنوبا عظاما منك قد سلفت

نسيت كثرتها و الله محصيها

1 - آزمند بر دنيا و آن چه كه در دنياست مباش بلكه افسرده خاطر باش بر كردار شايسته اى كه نتوانستى در دنيا انجام دهى .

2 - و به ياد آور گناهان بزرگى را كه از تو سر زده كه تو فراوانى آنها را فراموش كرده اى ولى خدا تمام آن را شمرده و ضبط كرده است .

و در گفتهء خداى تعالى است : * ( كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ وَزُرُوعٍ وَمَقامٍ كَرِيمٍ وَنَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ كَذلِكَ وَأَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَالأَرْضُ وَما كانُوا مُنْظَرِينَ ) * ( دخان 25 - 29 ) چه بسا باغها و چشمه‌ها و كشتزارها و جاهاى خوب و نعمتهائى كه در آنها متنعم بودند واگذاشتند و ما مردم ديگرى را از آن نعمتها