إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧

باب چهارم در نكوهش دنيا

1 - طالب دنيا مانند كسى است كه با مشت آب را برداشته و از ميانهء انگشتانش ميريزد .

و نبى اكرم صلَّى الله عليه و إله فرمود : همانا خداى تعالى دنيا را خانهء مصيبت و آخرت را سراى پاداش قرار داده پس قرار ده گرفتارى دنيا را پاداش و ثواب آخرت و پاداش آخرت عوض از گرفتاريهاى دنياست پس ميگيرد تا ببخشد و گرفتار مىكند تا پاداش و جزا دهد و همانا دنيا زود گذر است و بسرعت انتقال پيدا مىكند زينهار بترسيد از شيرينى شير دنيا كه تلخى آن وقتى است كه از شير بگيرد و ترا از خود جدا كند .

دور كنيد خوشگذرانى زود گذر دنيا را بواسطهء ناراحتيهاى آيندهء آن و نبايد به او پيوند كنيد كه مسلم خدا حكم و فرمان بدورى دنيا فرموده و نبايد كوشش در آبادى آن كرد كه خدا فرمان ويرانيش را داده مبادا آن كه گرفتار خشم پروردگار و سزاوار مجازاتش گرديد .

شاعر فرموده است

الدار دار نوائب و مصائب

و فجيعة بأحبّة و حبائب

ما ينقضى رزئى بفرقة صاحب

الَّا اصبت بفرقة من صاحب

فاذا مضى الآلاف عنك لظعنة

و المؤنسون فانت اول ذاهب

1 - دنيا سراى حزن و اندوه و درد است براى دوستان و كسانى كه او را دوست دارند .

2 - هنوز مصيبت من در فراق دوستم و همراهم تمام نشده كه