إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦

باب چهارم در نكوهش دنيا

كردم دنيا را در يك حالت و غرور و باطلى .

5 - و دورانى از عمر خويش را بخوشيهاى كوتاه ناپايدار دنيا تباه كردم .

و نيز ديگرى گفته :

و انّ امرء دنياه اكبر همّه

لمستمسك منها بحبل غرور

طلبتك يا دنيا فاعذرت في الطلب

و ما نلت الَّا الهمّ و الغمّ و النصب

و اسرعت في ذنبى و لم اقض حسرتى

هر بت بذنبى ان نفع الهرب

و لم ار حظَّا كالقنوع لاهله

و أن يحمل الانسان ما عاش في الطلب

1 - و همانا مرديكه بزرگترين همتش دنياست از آن دنيا چنگ بريسمان غرور و فريب مىزند .

2 - اى دنيا ترا خواستم اما تو به من توجهى نكردى و فايده اى جز حزن و اندوه و مشقت از تو نديدم .

3 - و براى بدست آوردن تو تندروى در گناه كردم ولى تو حاجت مرا بر نياوردى و فرار كردم اگر فرار از گناه فايده داشته باشد .

4 - و بهره اى مانند قناعت براى اهل دنيا نديدم در حالتى كه با خود ميبرد انسان آنچه را كه در طلب زندگانيست .

و پيغمبر اكرم فرمود : فرمان خدا را مخالفت نكنيد عرضكردند اى رسول خدا اين مخالفت چيست ؟ فرمود : كوشش كردن در آبادى خانه اى كه فرمان خدا بر خرابيش اجرا شده .

و حضرت علي بن الحسين اين شعر را ميخواند :

و من يصحب الدنيا يكن مثل قابض

على الماء جاءته فروج الاصابع