إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥

باب چهارم در نكوهش دنيا

شعر

يا جامعا لا هيا و الدهر يومقه

مفكرا اى باب عنه يغلقه

جمعت مالا فقل لى هل جمعت له

يا غافل القلب اياما تفرقه

1 - اى گردآورنده ى دنيا روزگار ترا بقدرى دوست دارد هميشه بفكر آن هستى كه كدام در از درهاى دنيا به روى تو بسته مىشود 2 - ثروتى را گردآوردى به من بگو آيا براى اهل دنيا جمع آورى كردى اى بى خبر چند روزى بيش نگذرد كه دنيا آن را از تو جدا كند .

از ابو العتاهيه است

اصبحت و الله في مضيق

هل من دليل الى الطريق

اف لدنيا تلاعبت بى

تلاعب الموج بالغريق

و نيز گفته است

نظرت الى الدنيا به عين مريضة

و فكرة مغرور و تدبير جاهل

فقلت هى الدنيا التى ليس مثلها

و نافست منها في غرور و باطل

و ضيعت احقابا امامى طويلة

بلذات ايام قصار قلائل

1 - سوگند به خدا كه در سختى بسر بردم آيا راهنمائى در اين راه مىباشد .

2 - تفو بر اين دنيا كه با من بازى مىكند مانند موج كه غريق را زير و رو مىكند .

3 - به دنيا نگاه كردم با چشم مريض و انديشه آدم فريب خورده و دور انديشى نادان .

4 - سپس گفتم اين همان دنياست كه مانندش نيست و نكوهش