إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣

باب چهارم در نكوهش دنيا

قلقا يجهزنى الى دار البلا

متحيرا لكرامتى بهوانى

متبريا حتى اذا نشر الثّرى

فوقى طوى كشحا علي هجران

1 - شگفتا از ناخودآگاهى انسان كه چگونه زندگى را با ذلت و خوارى سير مىكند .

2 - من در باره ى دنيا انديشيدم در نظر من مانند بعضى از منزلهاى مسافران مىباشد كه بايد زود از آن منزل حركت كرد .

3 - مسير تمام مردم در اين مسافرت يكى است چه جمعيت زياد باشند يا كم در اين سفر يكسانند .

4 - در اين فكر و انديشه بودم كه چندين برابر بمالم بيفزايم ولى اگر باندك قناعت ميكردم مرا بىنياز ميكرد .

5 - از اين مال خير زيادى است براى وارثين و گويا مىبينم كه بوسيله ى نزديكترين آنها من در جاى خودم اذيت و آزار ميشوم .

6 - دنيا حركت ميدهد مرا و آماده ى آخرت مىكند متحير و سرگردانم كه كردار من مرا بكجا خواهد برد .

7 - در حالتى كه مرا به خاك ميكشاند هنگامى كه خاكها بر فراز من پراكنده شود و دورى مىكند و جدا مىنمايد و مبتلاى به هجران مىكند .

و شاعر ديگر گفته است :

نل ما بدا لك ان تنال فإنما تعطى و تسلب

و اعلم بانّك غافل في الغافلين و انت تطلب