إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣١

باب چهل و سوم - ستايش جود و بخشش

زيرا كه اينها از صفات و خوى دوستان خداست و اين صفات ريشه نجاتست و سبب قرب بخداست نبى اكرم صلَّى الله عليه و إله فرموده سخاوت درختى است از درختهاى بهشت هر كس بشاخه اى از آن بچسبد نجات پيدا كرده است .

جبرئيل گفته است كه خداى فرموده است اين است دينى كه من اختيار كردم براى خودم و آن را حسن خلق و سخاوت اصلاح مىكند تا آنجا كه قدرت داريد اين دو صفت را دارا باشيد .

و نيز حضرت رسول فرمود كه خدا سخاوت را فطرى دوستانش قرار داد عرضكردند اى رسول خدا كداميك از اعمال نيك از همه برتر است فرمود سخاوت و خوشخوئى آن دو را دارا باشيد تا بهره مند گرديد .

و نيز آن حضرت فرمود كه روزى بسوى سخاوتمند تندتر ميرود از كاردى كه بگلوى شتر ميرود خداوند به كسى كه بر ديگران غذا ميخوراند بر فرشتگانش مباهات و فخر مىكند و نيز فرمود دو صفت است كه خدا آن دو را دشمن دارد يكى بخلورزيدن و ديگر زشتخوئى و خدا اين صفات را درين آيه ى شريفه جمع كرده چنانچه ميفرمايد « * ( وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِه فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) * » ( 1 ) و آنكه نگه داشته شود از بخل نفسش پس ايشان رستگارانند .

و روايت شده كه فرزندان عبد الله بن جعفر بن ابى طالب او را نكوهش كردند در باره بخشش زياد او فرمود كه اى فرزندان من

( 1 ) حشر 9 .