إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١

باب بيست و پنجم - ستايش گوشه نشينى

بنويسى عرضكردم بلى فرمود بنويس آنچه را كه ميگويم : سپس فرمود :

لا تجزعنّ لوحدة و تفرد

و من التفرد في زمانك فازدد

فسد الاخاء فليس ثمة اخوة

الا التملق باللسان و باليد

و اذا نظرت جميع ما بقلوبهم

ابصرت ثم نقيع سم الاسود

فاذا فتشت ضميره من قلبه

وافيت عنه مرارة لا تنفد

1 - از تنهائى و گوشه نشينى جزع مكن و از تنهائى و گوشه نشينى خود توشه برگير .

2 - برادران فاسد شدند و در آنجا برادرى نيست جز چاپلوسى و تملق بوسيلهء دست و زبان .

3 - اگر بدلهاى تمامشان نگاه كنى در آن دلها خواهى ديد زهرهاى كشنده ى مار سياه .

4 - پس هر گاه بازجوئى كنى از دلش ناراحتى تمام نشدنى خواهى ديد .

و كناره گيرى در واقع دورى از صفتهاى نكوهش شده و بد است و چيزيست كه بواسطه آن علوم و معارف دينى بدست مىآيد كناره مىكند بعد اساس دينش را بر پايه ى استوارى بنا مىكند و براى كسى كه از مردم دورى مىكند سزاوار است كه سرگرم ذكر خدا باشد و انديشه كند در آفريده‌هاى خدا و گر نه گرفتار بلا و فتنه خواهد شد .

اگر چنين شد در پيش او دانشى مىباشد كه وسوسه‌هاى شيطان را از او دور كند و شكى نيست كه درين هنگام خير دنيا و آخرت