إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٥
باب چهاردهم - مؤمن هنگام مردن
« ملوا البكاء فما يبكيك من احد
و استحكم القيل في الميراث و القال »
« أنستهم العهد دنيا أقبلت لهم
و ادبرت عنك و الايام احوال »
1 - ثروت خويشتن را براى وارث گذاشتى اى كاش براى تو نفعى بجا مىماند .
2 - مردم بعد از تو در حال سرورند حال تو اينك چگونه است ؛ 3 - زياد گريه كن كه هيچ كسى براى تو گريه نمىكند و حلم در باره ى ميراث تو قيل و قال است .
4 - دنيا ترا از خاطر ايشان برد پشت به تو كرد و رو بايشان آورد روزگار - و ديگرى گفته
« هون الدنيا و ما فيها عليك
و اجعل الهم لما بين يديك »
« ان هذا الدهر يدنيك الى
ملك الموت و يدنيه اليك »
« فاجعل العدة ما عشت له
انه يأتيك احدى ليلتيك »
1 - دنيا و آنچه كه در دنياست بر خويشتن پست شمار همت خود را براى آينده ى خود قرار ده همانا اين روزگار ترا بفرشته ى مرگ و فرشته ى مرگ را به تو نزديك مىكند ثروت خود را براى روزى قرار ده كه در آن روز زندگى ميكنى همانا ترا مرگ در يكى از اين دو شب تو ميرسد .
و مسلما سه چيز مرا بخنده آورد و سه چيز ديگر مرا بگريه در آورد بخنده آورد مرا بيخبرى كه خدا از او بى خبر نيست و كسى كه