إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٧

باب سيزدهم سبقت در عمل

فاجهد لنفسك ان تكون اذا بكوا

في يوم موتك ضاحكا مسررا

1 - هنگامى كه مادرت ترا زائيد تو گريان بودى و مردم در اطرافت خنده ميكردند و شاد بودند .

2 - پس كوشش كن براى خود هنگامى كه بر تو گريه ميكنند روز مردنت تو خندان و شاد باشى .

مردى به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد مرا پند و اندرز ده فرمود :

خويشتن را مجهز و آماده كن ، زاد و توشهء فراوان بردار براى سفر دور و درازت ، صاحب اختيار خويشتن باش ، از غير خود ايمن نباش ، كه فرزندانت پس از مرگ تو بسوى قبرت حسنات و خوبيها فرستند زيرا كه فرزند تو چيزى بسوى تو نفرستد .

چقدر حق و حقيقت پيش ديدگان آشكار است همانا كوچ كردن در يكى از اين دو روز خواهد بود از كردار شايسته توشه برگيريد و از مالهاى پاك صدقه بدهيد زيرا كه حركت و نابودى نزديكست .

شعر

خرجت من الدنيا و قامت قيامتى

غداة اقل الحاملون جنازتى

و عجل أهلى حفر قبرى فصيّروا

خروجى عنهم من اجل كرامتى

1 - چون بيرون شدم از دنيا قيامت من به پا شود فردا جنازه ى مرا حملكنندگان حمل ميكنند .