إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٢

باب هشتم گذشت عمر

جاويدانت بفرست پيش از آنكه با اضطراب از آن جدا شوى و حساب پس بدهي و فايده و لذتش را ديگران ببرند پس چقدر درنگ تو در دنيا كم است و چقدر مقام تو در آخرت ارجمند است . و بعضى از شاعران سروده‌اند .

لهفي على عمر ضيّعت اوله

و غال آخره الاسقام و الهرم

كم أقرع السن عند الموت من ندم

و أين يبلغ قرع السن و النّدم

هلَّا انتهيت و وجه العمر مقتبل

و النفس في جدة و العزم مختزم

1 - دريغا بر عمرى كه در اول جوانى تباه شد و آخرش را هم دردها و پيرى نابود كرد .

2 - و چقدر هنگام جان دادن دندان بدندان بكوبم از پشيمانى و كجا فائده دارد دندان بهم فشار دادن و پشيمانى .

3 - كاش از كار بد دست ميكشيدم موقعى كه جوانى به من رو آورد و نفس در كوشش و اراده آهنين بود .

و در گفتهء خداى تعالى آمده است * ( لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ثُمَّ رَدَدْناه أَسْفَلَ سافِلِينَ ) * ( 1 ) بتحقيق آفريديم انسان را در بهترين صورت جوانى بعد برميگردانيم او را به حالت پيرى ، گروهى گفته‌اند كه پيرى جاسوس مرگست و طليعهء نابودى و قاصد مرگست و جداكنندهء آرزوها و اولين قدم آخرت و مقدمهء پيرى و جاسوس انتقال

( 1 ) تين 3 و 5 .