إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٠

باب هشتم گذشت عمر

تعالى كه ميفرمايد : * ( وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ) * ( 1 ) و بدرستى كه از پيرى در نهايت ناتوانى رسيده‌ام يعنى از شصت سال تجاوز كردم .

و روايت شده كه فرياد مىزند اى مردمان شصت ساله خود را در شما مردگان بياوريد و گروهى از بزرگان گفته‌اند همانا كسى كه خود را به اول شصت سال برساند مرگ او نزديك مىشود و بعضى از شاعران چنين سروده‌اند :

تزوّد من الدنيا فانك لا تبقى

و خذ صفوها لمّا صفت ودع الزّلقا

و لا تأمنن الدهر انى امنته

و لم يبق لى خلَّا و لم يبق لى خلفا

و ديگرى گفته است

تزوّد من الدنيا فانك راحل

و بادر فان الموت لا شكّ نازل

و انّ امرء قد عاش ستين حجة

و لم يتزوّد للمعاد فجاهل

1 - از سراى دنيا توشه برگير زيرا كه در آن باقى نمىمانى و خوشيهايش را بگير ولى لغزشش را واگذار .

2 - و از روزگار ايمن مباش ، همانا من خويش را ايمن دانستم كه نه دوست و نه جانشينى برايم باقى گذارد .

3 - زاد و توشه از دنيا بردار زيرا كه تو كوچكننده اى و شتاب

( 1 ) مريم 9 .