الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٥٥٩

توقيعات وارده از حضرت صاحب الزمان عليه السّلام

فإذا فيه برد حبر مسّهم من نسج اليمن وثلاثة أثواب مرويّ وعمّامة وإذا الحنوط في خريطة فأخرج الدّراهم فوزنها مائة درهم وعددها مائة درهم .

فقلت له : يا سيّدي هب لي منها درهما أصوغه خاتما ، فقال : ( و ) كيف يكون ذلك ، خذ من عندي ما شئت فقلت : أريد من هذه وألححت عليه وقبّلت رأسه ( وعينيه ) ، فأعطاني درهما شددته في منديلي وجعلته في كمّي .

فلمّا صرت إلى الخان فتحت زنفيلجة معي وجعلت المنديل في الزنفيلجة وفيه الدّرهم مشدود ، وجعلت كتبي ودفاتري ( فيها ) وأقمت أيّاما ، ثمّ جئت أطلب الدرهم فإذا الصرّة مصرورة بحالها ولا شيء فيها ، فأخذني شبه الوسواس ، فصرت إلى باب العقيقيّ ، فقلت لغلامه خير ، أريد الدخول إلى الشيخ فأدخلني إليه فقال لي : ما لك يا سيّدي ؟

ديدم بردى خطدار از بافته‌هاى يمن وسه پارچه مروىّ ويك عمامه بود ، بعد حنوط را ديدم كه در پارچه پيچيده بود ودرهم‌ها هم از نظر وزن وعدد صد درهم بود .

به أبو الحسن گفتم : اى آقاى من ! يكى از آن درهم‌ها را به من ببخشيد تا با آن انگشترى بسازم . أبو الحسن گفت : چگونه مىشود اين كار را كرد ، هرچه مىخواهى از مال خودم بگير . گفتم : من از اين درهم‌ها مىخواهم . خيلى اصرار كردم وسر وچشمش را بوسيدم ، أو هم يكى از آن درهم‌ها را به من داد .

درهم را در دستمالى گذاشتم ودستمال را هم در آستينم قرار دادم .

وقتي به كاروان‌سرا رفتم ، زنبيلى را كه كتاب‌ها ودفترهايم داخل آن بود باز كردم ودستمال را كه محكم بسته بودم داخل زنبيل گذاشتم . چند روزى از اين ماجرا گذشت ، به سراغ درهم رفتم ، گره دستمال را كه همان‌طور بسته ومحكم به حال خودش بود باز كردم ، امّا چيزى داخل آن نبود . متعجب شدم وبا وسواس ودقت بيشتر گشتم [ امّا از درهم خبري نبود ، فورا ] به خانه عقيقى رفتم وبه غلامش خير ، گفتم : مىخواهم به خدمت شيخ برسم . خير مرا به خدمت شيخ برد وگفت : چه اتفاقي افتاده ، آقاى من ؟