الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٩
توقيعات وارده از حضرت صاحب الزمان عليه السّلام
وَما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ .
وقال : عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً .
فضحك القاسم وقال له : أتمّ الآية إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ ومولاي عليه السّلام هو الرضا من الرسول وقال : قد علمت أنّك تقول هذا ولكن أرخّ اليوم ، فإن أنا عشت بعد هذا اليوم المؤرّخ في هذا الكتاب فاعلم أنّي لست على شيء ، وإن أنا متّ فانظر لنفسك ، فورّخ عبد الرحمن اليوم وافترقوا .
« هيچ‌كسى نمىداند كه فردا چه خواهد كرد ، وهيچ‌كس نمىداند كه در كدام زمين خواهد مرد » . « 1 »
وهمچنين مىفرمايد : « داناى غيب اوست وهيچ‌كس را بر اسرار غيبش آگاه نمىسازد . » « 2 »
قاسم خنديد وخطاب به عبد الرحمن گفت : آية را تمام كن كه مىفرمايد : « مگر رسولانى كه آنان را برگزيده . » « 3 »
مولا وسرور من [ عليه السّلام ] هم مثل رسول [ به‌عنوان وصى پيامبر ] برگزيده شده است .
ودر ادامه گفت : من مىدانستم كه تو اين جملات را خواهى گفت ، لكن از امروز تاريخ بگذار ، اگر بعد از اين روزى كه در اين نامه درج شده من زنده ماندم ، پس بدان‌كه اعتقاد من صحيح نيست ، وامّا اگر در اين تاريخ از دنيا رفتم آن‌وقت به اعتقادات خودت نگاه كن [ ودر اعتقاداتت تجديدنظر كن ] . عبد الرحمن هم آن‌روز را تاريخ گذاشت واز هم جدا شدند .
( 1 ) . سوره لقمان / آية 34 . ( 2 ) . سوره جن / آية 26 . ( 3 ) . سوره جن / آية 27 .