الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٥٠

اشكالات مخالفان امامت

فجوابنا في غيبة الإمام جوابهم في منع أهل الحلّ والعقد من اختيار من يصلح

تنها كسى كه داراى صلاحيت امامت است تمكين وفرمانبردارى نكنند ، كسى نمىگويد چون أهل حل وعقد تمكين نكرده‌اند وجوب انتصاب امام ورهبر ساقط است [ وديگر لزومى ندارد كه رهبرى انتخاب شود . ]

پس جواب ما در مورد غيبت امام عليه السّلام مثل جواب آن‌ها در مورد منع كردن أهل حلّ وعقد است از انتخاب كسى كه صلاحيت امامت داشته باشد [ يعنى اين دو فرق در جايى است كه نخواهيم بين دو روش عقلي ونقلي جمع كنيم در حالىكه اگر جمع كنيم ، كه راه درست هم همين است ، ديگر فرقى وجود نخواهد داشت . ] « 1 » اين دو جواب [ جواب ما در غيبت وجواب آن‌ها در مورد أهل حل وعقد ] فرقى بأهم ندارند .

تنها فرق ممكن بين اين دو جواب اين است كه ما اين عقيدة وجواب را از راه عقل فهميده‌ايم [ مثل قاعده لطف كه از قواعد عقلي است ] وآن‌ها از راه نقل فهميده‌اند ، [ مثل لزوم انتخاب رهبر توسط أهل حل وعقد ] واين فرق هم از غير موضع جمع است .

- وخليفه رسول خدا مىبايست از طريق نصوص شرعي ووحى الهى منصوب شود ومردم توان تعيين ونصب امام را ندارند وآنچه كه خداوند به آن‌ها واجب فرموده است . أطاعت از امام وخليفه رسول خدا صلّى اللّه عليه واله است كه در آية 59 از سوره مبارك نساء فرموده است : أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ، بنابراين آنچه را كه أهل سنّت در عمل أهل حل وعقد صحيح مىدانند وآن را مبناى تعيين سرنوشت مسلمين قلمداد مىكنند درواقع تعدى به حقّ خداوند متعال است . البتة در اين مورد أدله وبراهين قوى ومتنوعى هم اقامه شده است كه ذكر آن‌ها را به كتب مفصل در اين باب واگذار مىكنيم . ( 1 ) . همان‌طورى كه آن‌ها مىگويند : اگر أهل حل وعقد ، كسى را كه شايستگى امامت دارد براي اين منصب انتخاب نكردند ، واز تعيين امام ورهبر سر باز زدند اين امر مانع از انتصاب رهبر نمىشود . ما هم مىگوييم : اين‌كه مردم از امام أطاعت نكرده ومانع از حاكميت ايشان شده‌اند به اين معنا نيست كه بگوييم ديگر وجود امام لزومى ندارد . در نتيجة اين دو جواب هيچ فرقى بأهم ندارند .