الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٠

فصل سوم اخبار كساني كه صاحب الزمان عليه السّلام را زيارة كرده‌اند

بينا أنا في الطواف قد طفت ستّة وأريد أن أطوف السابعة فإذا أنا بحلقة عن يمين الكعبة وشابّ حسن الوجه ، طيّب الرّائحة ، هيوب ، ومع هيبته متقرّب إلى النّاس ، فتكلّم فلم أر أحسن من كلامه ، ولا أعذب من منطقه في حسن جلوسه فذهبت أكلّمه فزبرني النّاس ، فسألت بعضهم من هذا ؟ فقال : ابن رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله يظهر للناس في كلّ سنة يوما لخواصّه ، فيحدّثهم ويحدّثونه .

فقلت : مسترشد أتاك فأرشدني ، هداك اللّه .

قال : فناولني حصاة .

فحوّلت وجهي ، فقال لي بعض جلسائه ما الّذي دفع إليك ابن رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله ؟ فقلت :

حصاة ، فكشفت عن يدي ، فإذا أنا بسبيكة من ذهب ، [ فذهبت ] وإذا أنا به قد لحقني ، فقال :

بيت اللّه الحرام مشغول طواف بودم ، دور ششم را انجام داده بودم ومىخواستم هفتمين دور را انجام بدهم كه ناگهان در سمت راست كعبه حلقه جمعيتى را ديدم كه جوانى زيبا ، خوش‌بو وباهيبت در ميانشان بود . در عين حال كه صاحب عظمت وهيبت خاصي بود ، امّا به مردم نزديك شده وبراي آن‌ها به‌گونه‌اى صحبت مىكرد كه من كلامي بهتر از آن را نشنيده بودم ، وبيانى بهتر از بيان أو وجلسه‌اى خوب‌تر از آن نديده بودم . به أو نزديك شده تا صحبت كنم ، امّا ازدحام مردم مرا جدا كرد . از يكى از مردم پرسيدم : اين جوان كيست ؟ گفت : فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه واله است كه در هرسال يك روز براي خواصش ظاهر مىشود وبا آن‌ها گفت‌وگو مىكند . پس [ خطاب به أو ] گفتم :

من خواهان ارشاد وهدايت هستم ، مرا ارشاد كن . ايشان هم سنگ‌ريزه‌اى به من داد . من كه رويم را برگرداندم ، يكى از هم‌نشينان حضرت به من گفت : فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه واله چه چيزى به تو داد ؟ گفتم : سنگ‌ريزه . ووقتي كه دستم را باز كردم ، ديدم طلاى خالص است . از آنجا رفتم ، ناگهان ديدم كه آن حضرت به من رسيد وفرمود : حجّت براي تو