الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٠

فصل دوم اثبات ولادت حضرت صاحب الزمان عليه السّلام

قال : إذن واللّه يقلّ داخلها واللّه إنّه ليدخلها قوم يقال لهم الحقّيّة .

قلت : يا سيّدي ! ومن هم ؟ قال : قوم من حبّهم لعليّ يحلفون بحقّه ولا يدرون ما حقّه وفضله .

ثمّ سكت عليه السّلام عنّي ساعة ، ثمّ قال :

وجئت تسأله عن مقالة المفوّضة ، كذبوا ، بل قلوبنا أوعية لمشيّة اللّه ، فإذا شاء شئنا واللّه يقول : وَما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ . *

ثمّ رجع السّتر إلى حالته فلم أستطع كشفه ، فنظر إليّ أبو محمّد عليه السّلام متبسّما فقال :

يا كامل ما جلوسك وقد أنبأك بحاجتك الحجّة من بعدي .

فقمت وخرجت ولم أعاينه بعد ذلك .

حضرت فرمودند : در اين صورت كساني كه وارد بهشت مىشوند بسيار كم خواهند بود . به خدا قسم گروهى وارد بهشت مىشوند كه به آن‌ها حقّيه گفته مىشود .

عرض كردم : اى آقاى من ! حقية چه كساني هستند ؟

فرمود : مردمى هستند كه به واسطه محبّتى كه به علي عليه السّلام دارند ، به حقّ ايشان قسم ياد مىكنند وحال آن‌كه حقّ وفضل أو را نمىدانند .

حضرت براي مدتي سكوت كردند وبعد فرمودند : آمده‌اى كه از اعتقاد مفّوضه [ منظور غلات وأهل غلو است ] بپرسى ؟ آن‌ها دروغ مىگويند [ كه ما را خدا مىدانند وغلو مىكنند ] بلكه قلب ما ظرف مشيت خداوند است ، هرزمان أو بخواهد ما مىخواهيم وخداوند متعال مىفرمايد : « ونمىخواهند مگر آنچه را كه خدا بخواهد » . « 1 »

بعد پرده به حالت اولش برگشت ومن نمىتوانستم آن را كنار بزنم . امام عسكرى عليه السّلام نگاهى به من انداخته وبا تبسّم فرمودند : اى كامل ! [ ديگر ] نشستنت براي چيست ؟ تحقيقا حجّت پس از من سؤالت را پاسخ داد . من هم برخاستم وخارج شدم وديگر ايشان را زيارة نكردم .

( 1 ) . سوره دهر / آية 30 ؛ سوره تكوير / آية 29 .