الغيبة ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٧

متن لوح فاطمه عليها السّلام

سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله يقول : سمعت ليلة أسري بي إلى السّماء قال العزيز جلّ ثناؤه : آمن الرّسول بما أنزل إليه من ربّه قلت : والمؤمنون قال : صدقت .

يا محمّد من خلّفت لأمّتك ؟ قلت : خيرها .

قال : عليّ بن أبي طالب عليه السّلام ؟ قلت : نعم ، يا ربّ .

قال : يا محمّد ! إنّي اطّلعت على الأرض اطّلاعة فاخترتك منها فشققت لك اسما من أسمائي فلا أذكر في موضع إلّا وذكرت معي ، فأنا المحمود وأنت محمّد ، ثمّ اطّلعت الثّانية فاخترت منها عليّا وشققت له اسما من أسمائي ، فأنا الأعلى وهو عليّ .

مىگفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه واله مىفرمودند : شبى كه به آسمان برده شدم ، خداوند تبارك وتعالى فرمود : « پيامبر به آنچه كه پروردگارش به أو نازل كرده است ايمان آورد » .

عرض كردم : « ومؤمنان » ؟ « 1 » فرمود : راست گفتى .

اى محمّد ! چه كسى را براي امّتت جانشين خودت قرار دادى ؟

عرض كردم : بهترين آن‌ها را .

فرمود : علي بن أبي طالب را ؟

عرض كردم : بله ، اى پروردگارم .

فرمود : اى محمّد ! من به زمين [ وأهل آن ] توجّه [ وعنايتى ] كردم واز ميانشان تو را انتخاب كردم وبراي تو نامى از نام‌هاى خودم برگزيدم [ نام تو را از نام خودم گرفتم ] پس هركجا من ياد شوم تو هم همراه من ياد مىشوى ، پس من محمودم وتو محمّد . سپس بار ديگر [ به زمين واهلش ] توجّه كردم واز ميان آن‌ها على را اختيار كردم وبراي أو هم نامى از نام‌هاى خودم را برگزيدم ، پس من أعلى هستم وأو على .

( 1 ) . سوره بقره / آية 285 .