إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩

[ گفتار پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم به ابى ذر ]

و حسابشان برايش باقى مىماند ؟ ! لخت و عريان بر دنيا وارد شديد ، و لخت و عريان هم دنيا را ترك مىكنيد و دنيا بسان گردنه است ، پس از آن بگذريد و آن را پشت سر اندازيد .

و فرمود : بار خدايا مرا فقير بميران نه غنىّ و مرا در گروه بينوايان محشور كن .

و فرمود : بدبختترين مردمان بدبخت ، كسى است كه نادارى دنيا و عذاب آخرت برايش جمع شود .

فرمود : خشنود بودن به آنچه نزد خداست ، سبب راحتى و آسايش و روى آوردن به دنيا سبب اندوه و غم مىگردد .

فرمود : يكى از ويژگيهاى دوستان خدا ، توكَّل به اوست و از غير او خود را بىنياز مىسازند و نياز خود را در همهء حالات با او در ميان مىگذارند .

فرمود : از آنچه از مال دنيا دارى انفاق كن ، زيرا به آن خواهى رسيد و سپس اين ابيات را قرائت كرد : ( 1 ) دنيا را به آنچه مىشود ، رها كن و از او قطع اميد كن و انسان بيهوده بىنيازى مىطلبد ، زيرا بىنيازى در نفس است ، اگر بسنده كند و قانع شود .

فرمود : ( 2 ) سوگند به خدا اين قدر جامها خود را وصله زدم ، كه ديگر شرم داشتم آن را به پينه‌دوز

( 1 ) ادفع الدّنيا بما اندفعت و اقطع الدّنيا بما انقطعت يطلب المرء الغنى عبثا و الغنى في النّفس لو قنعت ( 2 ) قال علىّ عليه السّلام : و اللَّه لقد رقعت مدرعتى هذه حتّى استحيت من راقعها و قال لى قائل الا تنبذها ؟