إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦١

گناهان كبيره

كرد و نشست و اين آيه را خواند :

* ( الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الإِثْمِ وَالْفَواحِشَ ، ) * ( 1 ) : كسانى كه از گناهان كبيره دورى مىكنند و نيز از فواحش پرهيز دارند .

سپس ساكت شد ، امام پرسيد : چرا ساكت شدى ؟ گفت : خواستم بدانم گناهان كبيره در قرآن چيست ؟ فرمود : بزرگترين گناهان ، شرك است و مشرك از بهشت محروم است و جايش در آتش است ، چنان كه مىفرمايد :

* ( مَنْ يُشْرِكْ بِالله فَقَدْ حَرَّمَ الله عَلَيْه الْجَنَّةَ وَمَأْواه النَّارُ ) * ( 2 ) : كسى كه به خدا شرك ورزد خداوند بهشت را بر او حرام و جايگاهش را آتش قرار دهد .

و پس از شرك نااميدى از رحمت حق است و نااميد كافر است ، چنان كه مىفرمايد :

* ( وَلا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ الله إِنَّه لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ) * ( 3 ) : از رحمت خدا نااميد نشويد ، زيرا نااميد نشود مگر گروه كافران پس از آن ايمنى از مكر خداست .

چنان كه مىفرمايد :

* ( فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ ) * ( 4 ) : جز زيانكاران از مكر خدا ايمن نمىگردند .

( 1 ) شورى / 35 . ( 2 ) مائده / 76 . ( 3 ) يوسف / 87 . ( 4 ) اعراف / 97 .