إرشاد القلوب ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣

زهد و پارسايى امير المؤمنين على عليه السّلام

و در برخى از كتابها آمده است كه خداوند مىفرمايد : افّ بر شما غنى را به خاطر بزرگى او نزد من ، غنى نكردم ، بلكه اغنيا را به وسيلهء فقرا آزمايش نمودم ، و اجر فقرا نبودند ، اغنيا مستحق بهشت نمىگشتند .

در حديث از قول پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم آمده كه خداوند در قيامت ، فقرا و اغنيا را جمع مىكند و منادى از سوى او از درون عرش مىگويد : اى گروه مؤمنان ! هر كس برادر مؤمنش به او هديه‌اى داده و لو يك لقمه نان يا غذا ، او را برگيرد و به پاى سفرهء مخصوص خدا بياورد ، سپس فقرا به جستجو مىپردازند و هر يك دست كسى را گرفته ، و به او مىگويد : آيا مرا مىشناسى كه در فلان روز به من چيزى دادى و يا نيكى كردى ؟

آن شخص مىپرسد : مرا به كجا مىبرى ؟ گويد : به بهشت ، زيرا خداوند به فضل و رحمت خود به من اجازه داده كه تو را به بهشت ببرم ، سپس هر دو به اتّفاق داخل بهشت شوند .

همچنين روايت شده كه فقراى مؤمن ، هفتاد سال پيش از اغنيا وارد بهشت مىشوند اما غنى به واسطهء توانگرى طغيان مىكند ، چنان كه مىفرمايد :

* ( إِنَّ الإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآه اسْتَغْنى ) * ( 1 ) : انسان آنگاه كه خود را توانگر بيند ، سر به طغيان برمىدارد .

و توانگر مال را براى لذّت دنيا و تنعّم در آن گرد مىآورد ، و خداى بزرگ مىفرمايد :

* ( أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ ) * ( 2 )

( 1 ) اقرء / 5 . ( 2 ) احقاف / 19 .