كتاب رجعت ( چهارده حديث ) ( فارسي ) — الصفحة ١٠٩

[ تأويل آيهء كهيعص

آن نعلين جايز بود يا نه ؟ اگر نماز جايز بود پوشيدن در آن بقعه نيز جايز خواهد بود ، هرچند كه آن مكان ، مقدّس ومطهّر باشد واگر [ نماز در آن ] جايز نبود پس موسى حلال وحرام را نمىدانست وجاهل بود به چيزى كه در آن نماز نمىتوان كرد واين قول كفر است .

گفتم : پس شما مطلب الهى را بفرماييد .

فرمود كه موسى در وادى مقدّس قرب بود وگفت : خداوندا ! من محبّت را براي تو خالص گردانيده‌ام ودل خود را از ياد غيرتو شسته‌ام ، ومحبّت زن وفرزند هنوز در دلش بود - وآمده بود براي ايشان آتش ببرد - حق تعالى فرمود كه محبّت أهل را از دل به در كن اگر محبّت تو از براي ما خالص است ودل تو از خيال ديگران مطهّر است ودر وادى [ مقدّس ] محبّت « 1 » ما ثابت قدمي پس نعلين كناية از اين محبّتهاست .

[ مترجم گويد ] « 2 » چنانچه بعضي مؤيّد اين نقل كرده‌اند كه در عالم خواب كه چيزها به مثالها به نظر مىآيد . كفش مثال زن است وكسى كه خواب مىبيند كه كفشش را دزد برد زنش مىميرد يا از أو دور مىشود .

[ تأويل آيهء كهيعص

[ تأويل آيهء كهيعص ]

سعد گفت : كه ديگر پرسيدم از تأويل كهيعص « 3 » ؟

فرمود كه اين حروف از اخبار غيب است كه خدا به « حضرت زكريّا » خبر داده وبعد از آن به حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله اعلام فرموده است ، سببش اين بود كه حضرت زكريّا از خدا طلب كرد كه أسماء مقدّسه آل عبا را به أو تعليم نمايد - كه در شدائد به آنها پناه برد - جبرئيل آمد وأسماء ايشان را

( 1 ) . كلمهء ( محبّت ) را نسخهء ( م ) و ( ع ) ندارند . ( 2 ) . زيادة از مصحّح . ( 3 ) . مريم : 1 .