تزكية النفس — الصفحة ٢٠٨

ختامه مسك :

گفت نى گفتمش چو مىكُشتى * گو سپند از پى أسير ويتيم

قرب حقّ ديدى اوّل وكردى * قتل وقربان نفس دون لئيم

گفت نى گفتمش چو گشتى تو * مطّلع بر مقام إبراهيم

كردى از صدق واعتقاد ويقين * خويشى خويش را به حقّ تسليم

گفت نىگفتمش بوقت طواف * كه دويدى بهروله چو ظليم

از طواف همه ملائكيان * ياد كردى بگرد عرش عظيم

گفت نى گفتمش چو كردى سعى * از صفا سوى مروه بر تقسيم

ديدى اندر صفاى خود كونين * شد دلت فارغ از جحيم ونعيم

گفت نى گفتمش چو گشتى باز * مانده از هجر كعبه دل بدونيم

كردى آنجا بگور مر خود را * همچنان استخوان كه گشته رميم

گفت از اين باب هرچه گفتى تو * من ندانسته‌ام صحيح وسقيم

گفتم اى دوست پس نكردى حج * نشدى در مقام محو مقيم

رفته ومكّه ديده آمده باز * محنت باديه خريده بسيم

گر تو خواهى كه حج كنى پس أزين * اين‌چنين كن كه كردمت تعليم

هذا تمام كلامنا في مدخل الحديث العملي عن تزكية النفس .