تزكية النفس — الصفحة ٢٠٧

ختامه مسك :

بمعرفة ويقين » .

ولنعم ما قيل بالفارسيّة قريبا من مضامين هذه الرواية :

حاجيان آمدند با تعظيم * شاكر از رحمت خداى رحيم

آمده سوى مكّه از عرفات * زده لبيّك عمره از تنعيم

خسته از محنت وبلاى حجاز * رسته از دوزخ وعذاب اليم

يافته حجّ وعمره كرده تمام * بازگشته بسوى خانه سليم

من شدم ساعتي به استقبال * پاى كردم برون ز حدّ گليم

مر مرا در ميان قافله بود * دوستى مخلص وعزيز وكريم

گفتم أو را بگوى چون رستى * زين سفر كردنت به رنج وبه بيم

تا ز تو بازمانده‌ام جاويد * فكرتم را ندامت است نديم

شاد گشتم بدان كه حج كردى * چون تو كس نيست اندر اين إقليم

باز گو تا چگونه داشته‌اى * حرمت آن بزرگوار حريم

چون همى خواستى گرفت احرام * چه نيت كردى اندر آن تحريم

جمله بر خود حرام كرده بُدى * هرچه ما دون كردگار عظيم

گفت نى گفتمش زدى لبيك * از سر علم واز سر تعظيم

مىشنيدى نداى حقّ وجواب * باز دادى چنانكه داد كليم

گفت نى گفتمش چو در عرفات * ايستادى ويا فتى تقديم

عارف حقّ شدى ومنكر خويش * به تو از معرفت رسيد نسيم

گفت نى گفتمش چو مىرفتى * در حرم همچو أهل كهف ورقيم

أيمن از شرّ نفس خود بودى * در غم حرقت وعذاب جحيم

گفت نى گفتمش چو سنگ جمار * همى انداختى بديو رجيم

از خود انداختى برون يكسو * همه عادات وفعلهاى ذميم