مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٨

« * » در تهنيت عيد غدير و مدح مولاى متقيان ( ع )

عيد است و بوسه خواهم از آن لعل شكّرين * دانى شگون عيد به نقل است و شكّر است

امروز عيد ملت اسلاميان بود * روز كمالِ دين خداوند داور است

ايّام برقرار به نيروى ملّت است * اسلام استوار به بازوى حيدر است

حبل المتين ، امام مبين ، پيشواى دين * كش قدر و رتبه از نظر و هم برتر است

استاد كارخانهء صنع خدا ، على * كز صنع او علامتى ، اين هفت منظر است

اعظم ولى بار خدا شاه لافتى * آن واجبى كه جامهء امكانش در بر است

عقل نخست ، صادر اول ، ولى حق * كايجاد را به او سمت فعل و مصدر است

جز او ، كه بر خزينهء فيض خدا امين ؟ * جز او ، كه بر مدينهء علم نبى در 155 است ؟

عنوان انّما 156 به ولايش موشّح است * طغراى هل اتى 157 به عطايش مسطّر است

رايش به ده عقول 158 ، امير مدبّر است * حكمش به نه سپهر ، قضاى مقدّر است

گر خطبهء ولايت او بايدت شنيد * بشنو كه حق خطيب وى و عرش منبر است

يا ايها الرّسول 159 به ابلاغ جبرئيل * در شأن او ز قول خداوند اكبر است

جشنى است از ولايت او در نه آسمان * ليكن در آستان رضا جشن ديگر است

سلطان طوس بو الحسن آن شمسهء شموس * شاهى كه شمع دودهء موسى بن جعفر است

غَوْث انام ، قبلهء امّت 160 ، امام دين * كاو سوى حق به خلق دليل است و رهبر است

در آستان اقدسش امروز چون بهشت * بزمى پى ولايت جدّش مقرّر است

پيراسته ز عيب ، چو گلزار جنّت است * آراسته به حسن ، چو رخسار دلبر است