مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

« * » [ حصن ولايت ]

شير علم ز باد عناياتش * از شير آسمان 151 كشدى كين را

آورد زير بند سليمانى * آوازهء ولاش شياطين را

گر دست مرتضى ندهد كِدْهَد 152 * ترجيع آفتاب ، مصلّين را 153

بر رشتهء ولايت طه زن * دست و ببوس سُدّهء ياسين را 154

رمحش به روز معركهء گردان * بر چشم چرخ سايد متيّن را

از صِيت عدل شاه شكست از هم * ميزان چرخ بر شده شاهين را

آن را كه با ولايت او زايد * زايد سپهر حُبلى تحسين را

اى فتنهء ولايت كل بر كَنْ * از باغ كون ريشهء تفتين را

دست تصرّف تو به عليّين * تبديل كرد خواهد سِجيّن را

بر سُدّهء تو چرخ دعا گويد * جبريل سدّه‌پرور ، آمين را

بر سايهء تو عرش كند تحسين * بر آفتاب غير تو تهجين را

اوصاف حق به عين تو شد پيدا * چندانكه نيست درخور تعيين را

حصن ولايت تو فرو بارد * بر آسمان ترفّع و تحصين را

بىديدهء على نتواند ديد * چشم وجود ديدهء حق بين را

ارديبهشت كن دى مشتاقان * اى داده اعتدال فَروَردين را

لطف تو گر به طاغى و بر ياغى * كوشد ، كند تسلّى و تسكين را

چندين چرا پسندى بر جانم * اين چند روزه آفت چندين را

با آنكه من موافق توحيدم * در معرفت امام ميامين را

از من توان زد ار تو دهى بازو * بر سينهء مخالف سِكّين را