مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٣
« * » فى مدح مولى الموالى على عليه السلام
يحيى مدرّس ( 1254 - 1349 ه . )
ميرزا يحيى مدرّس اصفهانى از دانشمندان بنام اصفهان بود . وى در علوم معقول و منقول تبحّرى خاص داشت . اشعارى از وى در مدايح و مرائى پيغمبر بزرگوار اسلام ( ص ) و ائمهء اطهار ( ع ) بر جاى مانده . ميرزا يحيى مدرس در سال 1349 هجرى در سن 95 سالگى به دار بقا شتافت .
ديوانش چاپ شده است .
« * » فى مدح مولى الموالى على عليه السلام
« * » فى مدح مولى الموالى على عليه السلام
بهشت‌آسا شد اطراف چمن ، خيز اى بت ترسا * زمانى از ترحّم بر لب خشكم لب تر ، سا
شكسته رونق دين از سيه زلف چو زنّارت * چرا زنّار بستى گر ندارى مذهب ترسا
به ترسا گو بهشت آمد حرام اى يار ترسائى * چمن رشك بهشت است اندر او برخيز و بىترس ، آ
دم باد سحر بر خاك جان بخشيد عيسىسان * بر فرّخ شجر از شاخ چهر افروخت موسىسا
عبير آميز و عنبر ريز و مشك آويز و عطر آور * نشاط انگيز و عشرت خيز و محنت بيز و غم فرسا
برون آورد از جيب افق سر ، نيّر اعظم * شد از پيراهن مريم نمايان طلعت عيسى
مگر مصباح نار افراخت در مشكوه قسطنطين * و يا قنديل نور افروخت در محراب جابلسا 144
به صحن باغ بلبل ساخت ظاهر جلوهء هارون * ز طور شاخ گل كرد آشكارا طلعتِ موسى
بيا اى يار ترسائى كه طى شد عمر در غفلت * و نبّهنا اذا ما اصبح الناقوس او امسى 145
كجائى اى بهشتى رخ نكو گفتار و بد پاسخ * ز طَلعت غيرت خلخ ز قامت آفت يغما
( * ) ديوان يحيى ، اثر ميرزا يحيى مدرّس اصفهانى ، از انتشارات كتابفروشى اسلاميّه ، تهران ، 1356 ش . )