مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٧٤

« * » در نعت على ( ع )

هم به صورت قبلهء ارباب معنى * هم به معنى كعبهء اهل يقين شد

هم ملايك را به هرجا كرد يارى * هم خلايق را به هر حالت مُعين شد

هم عدويش وارد قعر جهنم * هم محبّش داخل خُلد برين شد

بر خليل از مهر آن خورشيد رحمت * آتش نمرود باغ ياسمين شد

در شب معراج ذات عرش سيرش * با احد بود و به احمد همنشين شد 128

كس على را جز خدا نشناخت ، آرى * قابل اين نكته خير المرسلين شد

كى تواند عقل بشناسد كسى را * كز طفيلش خلقت آن ماء وطين شد 129

پيش بود از اول و آخر از آن رو * پيشواى اولين و آخرين شد

تا فروغى ركن دين گرديد برپا * ظل يزدان ناصر اركان دين شد