مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٤٠
[ در منقبت ساقى كوثر ]
ابن حسام خوسفى ( وفات 875 ه )
محمد بن حسام الدين معروف به ابن حسام از گويندگان قرن نهم هجرى و همزمان با عهد شاهرخ تيمورى است .
ابن حسام همچون غالب شاعران زمانش مذهب شيعه داشته و در مدايح حضرت رسول اكرم ( ص ) و ائمهء معصومين ( ع ) اشعار زيادى سروده است .
وى علاوه بر ديوان ، خاورنامه‌اى بر وزن شاهنامهء فردوسى شامل 25000 بيت دارد در غزوات حضرت على ( ع ) و دلاوريهاى آن بزرگوار .
ابن حسام در قصبهء خوسف ( واقع در چهار فرسنگى غرب بيرجند ) چشم از جهان فرو بست . آرامگاهش در آن ديار زيارتگاه مشتاقان است .
[ در منقبت ساقى كوثر ]
[ در منقبت ساقى كوثر ]
اى ز نعل دُلدلت بر بسته زيور آفتاب * با فروغ طلعتت از ذرّه كمتر آفتاب
خطبه بر نام تو خواند از سرِ بام فلك * بر چهارم پايهء 59 اين هفت منبر آفتاب
تا درست مغربى را سكّه بر نامت زنند * هر شب اندازد در آتش قرصهء زر آفتاب
جز به كشتيبان مهرت كى رساند بر كنار * كشتى زرّين ازين درياى اخضر آفتاب
فضله‌يى از فضل عام خوان انعام شماست * بر سماط نيلگون قرص مدوّر آفتاب
خاك درگاه تو روبد روى مهر از روى قدر * زان جهت فرمان دهد بر هفت كشور آفتاب
تا نباشد در كمال طاعتت نقصان فوت * كرده ميل باختر از سوى خاور آفتاب
مسند جاه تو را فرش مزيّن آسمان * گلشن قدر تو را شمع منوّر آفتاب
سال و مه در انتظار آفتاب روى توست * بر كنار بام اين فيروزه منظر آفتاب
خيره گردد ديدهء خورشيد اندر روى تو * آن چنان چون خيره گردد ديده اندر آفتاب