مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢

« * » قصيده در مدح حضرت ولايت

نشگفت اگر ملائكه گردند مقتدى * آن را كه در مناهج حق مقتدا على است

كردن بيان رفعت قدرش چه حاجتست * دانند اهل عقل كه فوق السّما على است

ما عمرو و زيد را نشناسيم در جهان * ما را بس اين شناخت كه مولاى ما على است

ترك حسب بگير خود اين بس كه در نسب * داماد و ابن عمّ شه انبيا على است

از هر عطيّه كابن يمين را خداى داد * فاضلترينش دوستى مرتضى على است

دارم اميد عفو گرَم هست صد گناه * بر اعتماد آنكه مرا پيشوا على است

اى دل ز تشنگى قيامت مترس از آنك * ساقى حوض كوثر دار البقا 40 على است

دانم كه از تو باز ندارد به هيچ حال * يك شربت آب از آنكه سراسخيا على است