مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٤
ه
ن
ن
ناسوت : / جهان مادّى ( در برابر لاهوت )
ناسور : / زخم غير قابل علاج
ناصبى : / كسى كه دشمن مىدارد حضرت على ( ع ) را ( نفيسى ) ( جمع آن : نواصب )
ناكثان : / پيمان شكنان بصره نسبت به امام على ( ع ) - قاسطان : ستمگران شام طرفدار معاويه و مخالف حضرت على ( ع ) و مارقان : خارج شوندگان از دين ، نهروانيان كه عليه امام زمان خود ، حضرت على ( ع ) شوريدند .
ناموس : / بانگ و صدا ، مكر و حيلهء پنهانى ، عرض و آبرو
ناميه : قوه‌اى كه در جسم حيوانى و نباتى است كه آن را باليدگى مىبخشد .
نبى : / قرآن مجيد
نثره ( پروين ) : / دو ستاره از قدر چهارم نزديك يكديگر ، در برج اسد ، نتره چون پارهء ابر است بر سينهء سرطان در ميان چهار كوكب بر شكل مربّع منحرف .
نحاس : / مس
نحل : / فرقه‌ها ، مذاهب ( جمع نحله )
نطاق : / كمربند
نهيب : / امالهء كلمهء ( نهاب ) : هيبت و ترس و بيم
نيّر اعظم : / خورشيد
نيران : / جهنم ، آتشها ، ( جمع نار )
و
و
وثن : / بت
ورد : / گل سرخ
وغا : / جنگ
ولاء : / دوستى و محبّت
ويل : / نام واديى است در دوزخ - افسوس ، عداوت ، سختى ، شور و فغان بر مصيبت
ه
ه
هبل : / نام بتى كه بت‌پرستان در كعبه نهاده بودند .
هبوط : / فرود آمدن
هزار : / بلبل ، برخى آن را غير از بلبل و بعضى آن را نوعى از بلبل مىدانند .