مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

ل

قامع : / شكننده و خوار گرداننده

قتب : / پالان ، جهاز شتر

قرطه : / نوعى لباس جلوباز ( معرّب كرته ) گوشواره واحد

قسور ( قسوره ) : / شير درنده

قشور : پوستها ( جمع قشر )

قصير : / كوتاه

قطاس : / لفظى است تركى به معنى موى دم گاو كوهى كه آن را كجگاو گويند ( معرّب قوتاس ) ( غياث اللغات )

قمقام : / دريا ، مهتر ، كارد بزرگ

ك

ك

كحل : / سرمه

كديه : / سختى روزگار

كدّاس ( كداس ) : / خرمن ، غلّه درو كردهء فراهم آورده

كرّار : / بسيار حمله كننده ،

كريچه : / خانهء كوچك

كشف : / باخه و سنگ‌پشت

كلف : / هر لكه كه در آفتاب و ماه ديده شود

كلك : / قلم ، خامه ، نى تو خالى

كنف : / پناه ، حمايت

كنه : / حقيقت هر چيز ، گوهر هر چيز

كوثر : / نهرى است در بهشت

گ

گ

گرم : / غم و اندوه و زحمت سخت

گوگرد احمر ( كبريت احمر ) : / كنايه از اكسير . گوگرد سرخ ، احمر ، بغايت كمياب است .

ل

ل

لات و عزّى : / نام دو بت است از بتهاى قريش در عصر جاهليّت

لالهء نعمانى : / نباتى است برگش شبيه به برگ زنبق و منحصر در سه چهار عدد و گلشن مانند شقايق و