مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠
ق
ع
ع
عبهر : / نرگس
عجين : / خمير شده ، سرشته شده
عروة الوثقى : / دستاويز محكم
عقار : / شراب ، مى
عقد پرن : / رشتهء مرواريد پروين يا ثريا ، مراد ستاره‌هاى پروين است .
عقول عشره : / فرشتگان دهگانه كه وسائط ما بين جسمانيات و ذات حق‌اند
عنبر سارا : / مادهء خوشبوى خالص
عنقا : / مرغى است افسانه‌اى مانند سيمرغ
عوار : / عيب
عين اليقين : / كيفيّت و ماهيّت چيزى را دريافتن و بعد آن را به چشم ديدن
غ
غ
رغاب : / بيشه‌ها ، جنگلها ( جمع غابه )
غبن : / ضرر ، زيان
غراب : / كلاغ
غرّهء غرّا - غرّه : / پيشانى - غرّا : روشن و سپيد ( غرّهء غرا : كنابه از سربلندى و آبرومندى است )
غزا : / جنگ
غضنفر : / شير درنده
غلمان : غلامان ، خدمتكاران بهشتى ( جمع غلام )
غوث : / فريادرس
ف
ف
فتنه : / شيفته ، فريفته ، آشوب
فرخار : / نام شهرى است در تركستان كه به حسن‌خيزى معروف است
فرقدين : / نام دو ستاره نزديك قطب شمالى كه مدام گرد قطب مىگردند .
فصل الخطاب : / هر كلامى كه فصيح و روشن و جدا كنندهء حق از باطل باشد : مانند احاديث نبوى ( ص )
ق
ق
قاسطان : / جابران و ستمكاران ( جمع قاسط )