مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٩

ظ

ص

ص

صادر اول : / نخستين معلولى كه از بارى تعالى صادر شده است . فلاسفه عقل اول را از عقول طولى صادر اول دانند ( فرهنگ فارسى معين )

صباح و مسا : / بامداد و شامگاه

صباحت : / خوبرويى - زيبائى

صرصر : / باد سرد و سخت ، باد بلند

صفير : / بانگ ، بانگ مرغان

صله : / پاداش و جايزه

صمد : / بىنياز ( از صفات الهى است )

صمصام : / شمشير برنده

صهر : / داماد

صيت : / آوازه

ض

ض

ضرغام : / شير درنده

ضياع و عقار : / دهها و زمينهاى مزروعى ، آب و زمين

ضيغم : / شير درنده

ط

ط

طارم : / بالا خانه ، خانهء بلند چوبين

طارم شش روزه : / كنايه از آسمان است كه در شش روز خلق شده است .

طاغى : / درگذرنده از حدّ طاعت و ادب ، طغيان كننده

طرّاده : / كشتى خرد ، كرجى و قايق

طرّه : / زلف و موى پيشانى

طوبى : / نام درختى است در بهشت

طوطى افلاك : / كنايه از خورشيد است

ظ

ظ

ظهير : همپشت و يارى دهنده ، پشتى كننده