مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

خ

ج

ج

جباه : / پيشانيها ( جمع : جبهه ) و نيز : پيشگاه ، جلو

جرير : / نام شاعرى از شعراى عرب

جوزا : / نام برجى است از بروج آسمان ، نام صورتى از صور فلكى جنوبى به صورت مرد قائم به دو كرسى ، منطقه بسته و شمشيرى حمايل انداخته و به دست راست عصايى بالاى سر گرفته و دست چپ در آستين كشيده است .

جوهر و عرض : / جوهر معرّب گوهر چيزى كه به ذات خود قائم باشد . عرض : / چيزى است كه قيام آن بوسيلهء جوهر باشد مانند : لوح و نقش و جامه و رنگ كه اولى جوهر و دومى عرض است .

جيب : / دامن

ح

ح

حبلى : / آبستن

حربا : / آفتاب پرست ، جانورى از راستهء مارمولكان كه هر جا باشد خود را به رنگ آن در مىآورد

حرز : / دعايى كه همراه خود داشته باشند ، طلسم و تعويذ

حطب : / هيزم

حفيظ : / نگهبان و موكّل بر چيزى

حورا : / ( مؤنّث احور ) زن سپيد پوست سياه چشم ، زن بهشتى ، هر يك از حور العين

حيل : / مكرها ، ترفندها ( جمع حيله )

خ

خ

ختن : / داماد

خدو ( خيو ) : / آب دهان ، تف

خرق و التيام : / پاره شدن و باز پيوستن كه حكما آن را در افلاك منكرند

خزف : / سفال

خصم اوبار : / فرو برنده دشمن ، نابود كننده دشمن

خطير : / بزرگ و عظيم و مهم

خلّخ و چگل : / نام دو شهر است در تركستان كه به حسن خيزى معروف بوده است .

خليع العذار : / آزاد و رها شده و سرخود ، افسار گسيخته .

خورنق : / نام قصرى است كه نعمان بن منذر براى بهرام گور ساخت .

خيام : / چادرها ، خيمه‌ها ( جمع خيمه )