مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣

« * » قصيده فى مناقب مولى المؤمنين على بن ابى طالب عليه الصلاة و السّلام

* * *

مير ايوان خلافت ، شاه كيوان بارگاه * آنكه بر درگاه او سايند جمجاهان ، جباه

گنج چبود غير حكمت ؟ نقطه كِبوَد جز على ؟ * الّذى لا يقدر المخلوق ان يحصى ثناه 174

بو على گر يافت حكمت از اشارات على است * ورنه لا قانونه يغنى و لا يشفى شفاه 175

قطب عالم ، محور هستى ، مدار كائنات * سرّ خلقت ، علّت ايجاد كل ماسواه

لافتى الّا على ، يعنى بجاى مصطفى * جانشينى جز امير المؤمنين حيدر مخواه

در ولاى مرتضى بايد موحّد شد نه آنك * با وجود مثل هارونى شوى گوساله خواه

منكر فضل ورابر گو كه از حق ، « اهل اتى » * هل اتى ام « لافتى » فى شأن انسان سواه ؟ 176

شهر علم مصطفى را مرتضى شد شهريار * كيف و هو الباب لايأتيه الا من اتاه 177 ؟

من نگويم عين واجب ، بل نه ، عين واجب است 178 * احولى را دور كن از چشم خود حتى تراه

بگسلد از صورت جسم و هيولى تار و پود * طرفة العينى ، ز ممكن ، ار نگهدارد نگاه

حسن دل افروز مهرش را كجا كاهد گنه ؟ * كوه كى گردد به ميزان خرد همسنگ كاه ؟

« نزّلونا » 179 گر جلو نگرفته بودى بر شهاب * بىتحاشى فاش گفتى : ليس لى رب سواه