مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٠
« * » [ عكس جمال على ( ع ) ]
هادى رنجى ( 1286 - 1339 ش )
هادى پيشرفت متخلّص به « رنجى » به سال 1286 شمسى در تهران به دنيا آمد و چون به سن بلوغ رسيد ؛ هنوز خواندن و نوشتن فارسى را درست فرا نگرفته بود ، با اين همه گفتن شعر را از مرثيه و از ده - دوازده سالگى شروع كرد و در سرودن غزل و قصيده مهارت يافت . با اينكه سبك شعرش « هندى » و خود پيرو « صائب » بود ، معهذا گفته است :
رنجى ار صائب تبريز دل از دستم برد * داد جان دگرى « حافظ » شيراز به من
وفات شاعر در سال 1339 ش . اتفاق افتاد .
ديوانش چاپ شده است .
« * » [ عكس جمال على ( ع ) ]
« * » [ عكس جمال على ( ع ) ]
در ازل عكس جمالش جلوه‌گر شد تا به چشمم * تا ابد اين آرزو دارم گذارد پا به چشمم
گفت دل از ناوك دل دوز چشمانش حذر كن * گفتمش من مىدهم با صد تمنّا جا به چشمم
گل به چشمم مىنمايد خار بىروى نكويش * سرو كوتاه است پيش آن قد رعنا به چشمم
كرده‌ام از هجر زارى بسكه چون ابر بهارى * كرد پيدا اتّصالى عاقبت دريا به چشمم
آن چنان روز سپيدم چون شب تاريك گشته * كز سياهى هست يكسان خانه و صحرا به چشمم
مىشود رنجورى چشمم به ديدارش مداوا * بهتر از دارو بود ديدار آن سيما به چشمم
از هلال ابروانش ياد آرم چون مه نو * آشكارا مىشود از گنبد خضرا به چشمم
نقش‌بند خاطرم گردد جمال بىمثالش * مىنمايد جلوه تا مهر جهان‌آرا به چشمم
تا شود روشن به نورت خانهء دل ، جلوه‌ات را * مىدهم هر روز و هر شب وعدهء فردا به چشمم
بيشتر از پير كنعان كرده‌ام زارى ز هجران ، * يوسف گم گشته آخر كى شود پيدا به چشمم
( * ) ديوان رنجى ، به اهتمام غلامحسين تهرانى ، انتشارات زوّار ، تهران ، 1356 ش .