مروج الذهب ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٣

ذكر مقتل امير المؤمنين على بن ابى طالب رضى الله عنه

زد ولى ضربت شبيب به بازوى در خورد مجاشع بن وردان نيز فرار كرد على گفت « نگذاريد اين مرد فرار كند » مردم به ابن ملجم حمله بردند و ريگ به طرف او مىريختند و در حالى كه او را ميگرفتند فرياد ميزدند يكى از مردم همدان لگدى به دو زد و مغيرة بن نوفل بن حارث بن عبد المطلب مشتى به صورت او زد كه به زمين افتاد و او را بنزد حسن بردند ابن وردان ميان جمعيت افتاد و جان بدر برد شبيب نيز بگريخت و باقامتگاه خود رسيد عبد الله بن نجده كه از منسوبان وى بود نزد وى آمد و ديد كه پارچه حرير را از سينه خود باز مىكند و چون از او توضيح خواست قضيه را با او بگفت عبد الله باقامتگاه خود رفت و با شمشير بيامد و او را بزد تا بكشت گويند على آن شب نخفته بود و پيوسته ميان اطاق خود و در خروجى راه ميرفت و ميگفت « به خدا به من دروغ نگفته‌اند و من دروغ نميگويم اين شبى است كه به من وعده داده‌اند » و چون برون شد مرغابيانى كه متعلق به كودكان بودند بانگ برآوردند و يكى از اهل خانه به مرغابيان كه متعلق به كودكان بودند بانك بر آوردند و يكى از اهل خانه به مرغابيان بانگ زد و على گفت « كارشان نداشته باش از مرگ خبر ميدهند » بسيارى از كسان گفته‌اند كه على رضى الله عنه به دو فرزند خود حسن و حسين وصيت كرد كه هر دو در آيه تطهير شريك وى بودند و اين گفتار بسيارى از كسانى است كه قائل به تعيين امام بوده‌اند .

آنگاه مردم به پرسش پيش وى آمدند و گفتند « اى امير مؤمنان اگر ترا از دست داديم ، و خدا كند ندهيم ، با حسن بيعت كنيم ؟ » گفت « نه ميگويم آرى و نه ميگويم نه شما بهتر دانيد » سپس حسن و حسين را بخواست و به آنها گفت « بشما سفارش ميكنم كه فقط از خدا بترسيد و در پى دنيا نباشيد اگر چه بشما اقبال كند غم دنيا مخوريد ، سخن حق گوئيد . به يتيم رحم كنيد . ضعيف را كمك كنيد . دشمن ظالم و پشتيبان مظلوم باشيد و در كار خدا از ملامتگر باك مداريد » آنگاه بابن حنيفه نگريست و گفت « شنيدى به برادرانت چه سفارش كردم ؟ »