دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٤

تعليقات درهء نادره

گنج شايگان . جمال‌زاده ص 93 . مجمل التواريخ گلستانه . ص 45 و 46 و 49 .

ص 208 ح 19 : ضرب الجابه بالجاهض . . . جابه آن وحش يا پرنده كه روياروى آيد و آن را به فال بد گيرند . ( لسان العرب ) و جاهض تيز نفس بود ( لسان العرب ) زياده بر اين چيزى نيافتم .

ص 225 سطر 8 : حروف هجاء النّاس . . . از متنبّى است ( يتيمة الدهر . ج 1 ص 144 )

ص 252 سطر 6 : عزمات . . . اشعار از ابو سعيد رستمى است ( يتيمة الدهر ج 3 ص 134 )

ص 293 ح 18 : قرع . . . ظاهرا مأخوذ است از اين بيت ابو طالب

نبى اتاه الوحى من عند ربّه * و من قال لا يقرع بها سنّ نادم

( تحفهء ناصريه )

ص 306 سطر 1 : بيض تصافح . . .

اشعار از عبد العزيز بن يوسف مكنى بابى القاسم . از شعرا و كتّاب آل بويه است ( يتيمة الدهر . ج 2 ص 96 )

ص 347 ح 17 : سكّهء محمدى :

مؤلف كتاب النقود آرد : چون هارون كار سكه زدن را به جعفر بن يحيى برمكى واگذارد ، جعفر در بغداد و در محمديهء رى دينارها و درهم‌ها بنام وى سكه زد . . .

( النقود ص 47 ) . مصحح كتاب ( اب انستاس كرملى ) در ذيل كلمهء محمديه چنين نويسد : محمديه بخشى است از رى و اين نام را عرب پس از گشودن رى بدان داد .

در اين شهر عباسيان و طاهريان و سامانيان سكه‌ها زدند . . . و نيز رجوع به ( ص 150 و 155 همين كتاب ) شود .

ص 353 سطر 4 : مغانات . . . ياقوت در ذيل كلمهء ( موقان ) نويسد : مردم آنجا آن را موغان خوانند . . . ولايتى است و آن را دهكده‌ها و مرغزارهاى بسيار بود . . .

و آن به آذربايجانست بين اردبيل و تبريز . ( از معجم البلدان ) .