دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٥

در بيان حال موصل و تسخير كركوك و اربيل

يك روز از بام تا شام آن ثعابين اژدها اندام را از دهان دوزخ زبانيه ، بر بوم و بام قلعگيان آتش‌افشان ، و احجار قمپاره « 1 » را كه نازل منزل آيت « فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ » « 2 » بود ، سركوب ايشان كردند . و از گلوله‌هاى آتشبار بر صحائف سرنوشت آن قوم ، نقوش « يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ » « 3 » منقوش ، و الواح جدران « 4 » را بكلك رعد صرير توپ ، كتاب « 5 » كتابهء « 6 » « وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ » « 7 » ساختند .

هنگام غروب كه توپهاى ظلمت بار از دود تيره روز ، روز روشن را بر قلعگيان شب تار نموده از صاعقه‌افروزى و خانمانسوزى درون خود را مخلّى « 8 » ، و حياط ، قلعه را پر از اجساد بىحيات و اجسام قتلى « 9 » ساخت ، بدن [ 1 ] قلعه و پاى حصار از كار بازماند ، و از دست توپ ضرب زن چاك گريبان بروج به دامن رسيد ، و حلقهء دروازهء دژ از بيم اژدرصولتان چون افعى حلقه زده از پرهء قفل زبان بالحاح بيرون كرده قلعگيان بدست انابت ساحب « 10 » ذيل استيجار « 11 » ، و به نويد امان اميدوار گشته قلعه را سپردند . فوجى هم به حرزقه « 12 » و اكتناف « 13 » قلعهء

[ 1 ] - ط ، بدون . ( 1 ) - يو ، قماره . عت قم پاره . خمپاره . ( 2 ) - پس بپرهيزيد آتشى را كه فروزينهء آن مردمست و سنگ‌ها ( از آيهء 22 سورهء بقره ) . ( 3 ) - روزى كه باشند مردمان چون پروانه‌هاى پراكنده ( آيهء 3 سورهء قارعه ) . ( 4 ) - ج جدار ، ديوار . ( 5 ) - نبشته . ( ر ب ) . ( 6 ) - كتاب ، آنچه در آن نويسند . كتابه ، خطى كه آن را بقلم جلى در روى كاغذ يا پارچه باريك نوشته باشند ( برهان ) . ( 7 ) - و مىباشد كوهها چون پشم وازده ( آيهء 4 سورهء قارعه ) . ( 8 ) - تهى . ( 9 ) - كشتگان . ( 10 ) - كشنده . ( 11 ) - امان خواستن . ( 12 ) - تنگى و تنگ كردن بند بر كسى ( ر ب ) . ( 13 ) - احاطه كردن ( ر ب ) .