دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٣

در بيان تسخير خوارزم و تدمير معاندان دون

الارض من سهلها « 1 » و قنطوا من الحرز الرّصيص « 2 » « فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ » « 3 » . طوايف « سارت » « 4 » و اوزبك ، اورنگ اقبال « ايلبارس » خان را مكسور القوائم « 5 » ، و تخت بخت او را و هين الدّعائم « 6 » يافته روز خود را با ليل دجوجىّ « 7 » بيك و تيره « 8 » تيره تيره « 9 » تيره ديدند ، بدركاه بدرگاه قاآنى از روى ندامت جبين ضراعت « 10 » سوده بذيل « إِنَّا أَطَعْنا سادَتَنا وَ كُبَراءَنا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا » « 11 » توسّل گزين ، و عذر خواه « كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ » « 12 » گشتند « وَ لَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَ رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنا رَبُّنا وَ يَغْفِرْ لَنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ » « 13 » . با اين حالت « ايلبارس خان » همچنان با رؤساى قوم تائه « 14 » پايهء تأبّه « 15 » و تأتّة « 16 » را از دست نداده باز ابانهء « 17 »

( 1 ) - و پناه گرفتند ياران ايشان بسوى زمين درشت از زمين هموار ، حالى كه كژ مىگردند تنگ اسب درشت استخوان خود را از تنگ‌گاه آن . ( 2 ) - و نوميد شدند از جاى استوار محكم . ( 3 ) - پس گريزان شدند در شهرها آيا هيچ گريزگاهى هست ( از آيهء 35 سورهء ق ) . ( 4 ) - به تركى رعيت را گويند ( حواشى ) مفهوم دقيق كلمه را نيافتم ( 5 ) - شكسته پايه‌ها . ( 6 ) - سست استوانه‌ها ( 7 ) - شب تاريك ( ر ب ) . ( 8 ) - روش ( ر ب ) . ( 9 ) - قبيله قبيله . ( 10 ) - فروتنى ( ر ب ) ( 11 ) - همانا ما پيروى كرديم رئيسان خود را و بزرگان خود را پس گمراه كردند ما را از راه ( از آيهء 67 سورهء احزاب ) . ( 12 ) - بوديم به بيهوده درشونده ( در حديث ) با بيهوده درشوندگان ( از آيهء 46 سورهء مدثر ) . ( 13 ) - و چون افكنده شد در دستهاشان و ديدند كه ايشان به حقيقت گمراه شدند گفتند هرآينه اگر رحمت نكند ما را پروردگار ما و نيامرزد ما را هرآينه باشيم از زيانكاران ( آيهء 148 سورهء اعراف ) . ( 14 ) - گمراه . شوريده عقل ( ر ب ) . ( 15 ) - تكبر ( ر ب ) . ( 16 ) - خود را ديوانه ساختن ( ر ب ) . ( 17 ) - اظهار .