دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥

در بيان جنگ ابراهيم خان با افاغنه و شكست او از آن طايفهء لئيم

لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ » « 1 » بتسويل « 2 » « يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلَّا غُرُوراً » « 3 » مصدر مدلول « وَ لَوْ رَحِمْناهُمْ وَ كَشَفْنا ما بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ لَلَجُّوا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ » « 4 » بر خلاف انهاء « 5 » « لا تَتَّخِذُوا أَيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ » « 6 » آثار « وَ ما وَجَدْنا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ » « 7 » با هر و با اقسام اقسام « 8 » ، خلف حلف « 9 » و نقض ايمان « 10 » از نقص ايمان ، ظاهر نمودند « يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ » « 11 » بعزم تاخت خراسان در همان سال سالّ « 12 » سيف بدسگالى و ايوان دولت فلك بساط را قالى « 13 » شدند « وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ » « 14 » .

اللّه يار خان با اين دستان همدست و همدستان نگشت . « قالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقالِينَ » « 15 » « وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ » « 16 » . افاغنه او را از ولايت اخراج كرده ذو الفقار خان را

( 1 ) - بلكه آشكار شد ايشان را آنچه پنهان مىداشتند از پيش و اگر بر گرد آينده مىشدند هرآينه بازمىگشتند به آنچه نهى شده‌اند از آن ( از آيهء 28 سورهء انعام ) . ( 2 ) - فريب . ( 3 ) - فريب مىدهد و در آرزو مىاندازدشان و وعده نمىدهد آنان را شيطان مگر فريب ( آيهء 119 سورهء نساء ) ( 4 ) - و اگر ببخشاييم و رفع نماييم آنچه به ايشان رسيده از زيان هرآينه لجاج كنند در زياده‌رويشان كه حيران باشند ( آيهء 77 سورهء مؤمنون ) . ( 5 ) - پيغام گذاشتن ( ر ب ) . ( 6 ) - فرا مگيريد سوگندانتان را مفسده ميانتان ( از آيهء 96 سورهء نحل ) . ( 7 ) - و نيافتيم مر بيشتر آنان را پيمانى ( از آيهء 100 سورهء اعراف ) . ( 8 ) - مص باب افعال ، سوگند خوردن ( ر ب ) . ( 9 ) - سوگند ( ر ب ) . ( 10 ) - ج يمين ، سوگند ( 11 ) - سوگند مىخورند به خدا ( كه ) همانا آنان هرآينه از شمايند و نيستند آنان از شما و ليكن آنان مردمى هستند كه از كشتن و اسير شدن بيم دارند . ( 12 ) - كشنده . ( 13 ) - دشمن ( ر ب ) و در آن ايهامى است بمعنى ديگر اين لفظ ( فرش ) . ( 14 ) - و ليكن پراكنده شدند پس از آنان كسانى ( بودند ) گرويدند و از آنان كسانى ( بودند ) كه كافر شدند ( از آيهء 254 سورهء بقره ) ( 15 ) - گفت همانا من كار شما را به غايت دشمنم ( آيهء 168 سورهء شعراء ) ( 16 ) - و نگرويد با او مگر اندكى ( از آيهء 42 سورهء هود ) .