دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

در [ 1 ] بيان استيلاى افاغنهء غلجه [ 2 ] « 1 » باصفهان نزهت « 2 » بنياد [ 3 ]

در جاى كيان نشستند ، و فحّامان « 1 » و فخّاريان « 2 » بر فخام « 3 » فخار [ 1 ] « 4 » برترى جستند .

افاغنهء بىريش قوى سبلت كه از لحيهء « 5 » كثّه « 6 » بروت [ 2 ] « 7 » « بو نجم شهلايى » « 8 » را دام خنده ريش « 9 » مىساختند [ 3 ] ، با ساده‌رخان بزم خندريس [ 4 ] « 10 » آراستند ، و فوج مدموم « 11 » مذموم الخلقة « 12 » كه سرين « 13 » « بو سعد نوشهرى » « 14 » را پس‌انداز قالب شخصى خود مىدانستند ، با خوبان نازك ميان به مجالست برخاستند . گروه مكروه زشت پيكر « كَأَنَّما

[ 1 ] - عت ، فخاران . [ 2 ] - ط ، مشوش . [ 3 ] - عت ، مىساخت . [ 4 ] - ط ، خنده‌ريس . ( 1 ) - ج فحام ، به تشديد حاء ، زغال‌فروش . ( 2 ) - ج فخارى به تشديد خاء و ياء كوزه‌گر و كوزه‌فروش . ( محيط ) . ( 3 ) - ج فخم بفتح اول ، بزرگ قدر ( نف . محيط ) . ( 4 ) - ظاهرا جمع فخير ، فخركننده و شايد بضم اول و تشديد خاء . ( 5 ) - ريش . ( 6 ) - انبوه . ( 7 ) - سبيل . موى پشت لب . ( 8 ) - در ط و عت ، بو نجم شهلايى نام شخصى است كه به كثرت ريش ! و درازى ريش ! مشهور بوده ، و در بعض نسخ نام كسى است كه سبيل پرپشت داشت و زياده بر اين نيافتم . ( 9 ) - خنده‌خريش ، خنده‌اى كه بر كسى از روى هزل و استهزاء و ظرافت كنند ( برهان ) . ( 10 ) - شراب ( رب . صحاح ) . ( 11 ) - سخت فربه پيه‌ناك . سرخ رنگ ( ر ب ) . ( 12 ) - زشت خلقت . بدشكل . ( 13 ) - كون . ( 14 ) - در حواشى : نام كسى كه به بزرگى سرين مشهور بوده است . زياده بر اين نيافتم .