جامع التواريخ ( تاريخ بنى اسرائيل ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣

ذكر حوادث كه از زمان آدم « 1 » تا زمان نوح « 2 » است عليهما السّلام كه مدّت آن يك هزار و پنجاه و شش سال است .

و مانند قصّهء يوسف « 1 » و قصّهء ايوب « 2 » عليهما السّلام و واقعهء مردخاى « 3 » و هامان « 4 » و مثل واقعهء ارغون خان « 5 » با سلطان احمد « 6 » افاض اللّه عليه سجال رحمته كه به يك لحظه احوالشان دگرگون شد .

[ مصراع ] زمين آسمان ، آسمان شد زمين « 7 » و مثل اين عجايب و غرايب تا اولو الالباب را اعتبار باشد .

و از جمله عجايب حكايت كنند كه چشمه‌اى است كه هرگاه كه از پليديها چيزى در او افتد ، در آن مكان بادهاى عاصف در جنبش و روش آيد و باد و غبار بسيار خيزد و سنگ‌ها از كوه بغلتاند و آوازهاى سهمناك پديد آيد ؛ و همچنان چشمه‌اى است كه پنبهء منقوش بر روى آب آن نهند ، اگر اندك بود و اگر بسيار ، آب در حال آن پنبه را به اسفل كشد پيش از آنكه تر شود ؛ چنان كه نگرندگان پندارند كه دستى به قوّت آن را جذب مىكند و [ از ] اين نوع عجايب در عالم بسيار است و اين‌قدر كفايت است و در آيات انبياء و براهين رسل مع هذا كه آيتها در كتب مذكورند ، فامّا ميان يكى از ديگرى تمييز نكرده‌اند .

( 7 ) . در نسخهء دا : « ع » آورده كه نشانه‌اى است براى مصراع شعر را در ترجمهء عربى عينا به فارسى آورده . ( 1 ) . Jusuf ( 2 ) . AjjuB ( 3 ) . Murdahai ( 4 ) . HaMan ( 5 ) . Argun Han ( 6 ) . Sultan Ahmad